De Kunst van het Zwemmen

De Kunst van het Zwemmen is een groepstentoonstelling waarin het werk van Franz Kafka als uitgangspunt wordt genomen. Niet zozeer om Kafka letterlijk te illustreren, maar om te onderzoeken wat zijn werk bij hedendaagse kunstenaars oproept.

De titel verwijst naar een passage van Kafka waarin hij schrijft over het paradoxale gevoel dat je wel kunt zwemmen, maar dat je je vroegere onvermogen om te zwemmen niet kunt vergeten. Juist dat spanningsveld vormt een interessante ingang: iets kunnen, maar tegelijkertijd blijven twijfelen aan dat kunnen. Het gaat over onzekerheid, herinnering, zelfbeeld en de vraag hoe je je staande houdt wanneer je niet precies weet hoe.

De deelnemende kunstenaars reageren ieder op hun eigen manier op Kafka en zijn gedachtewereld. Daardoor ontstaat geen eenduidige tentoonstelling, maar juist een verzameling verschillende interpretaties en persoonlijke associaties.

Aan de tentoonstelling doen mee:

• Gerard Vroon

• Peter Oosterhout

• Helena Kaori Maeda

• Frank Hietbrink

• Katja Stam

• Erica Roozendaal

• Finn Moedt

• Nanny Kok

• Ellen Makkelie

• Kyra Cramer

• Janna Stieglis

• Maarten van Schaik

Het werk bestaat uit assemblages, tekeningen, schilderijen en ruimtelijk werk. De diversiteit aan disciplines past bij het uitgangspunt van PhArt: kunstenaars laten zien wat het werk van een schrijver of denker met hen doet, in plaats van één gezamenlijke interpretatie te geven.

De opening is op 5 september om 16.00 uur. NDSM FUSE is een onafhankelijke, door kunstenaars gerunde presentatieplek voor hedendaagse kunst in de NDSM-loods.

De tentoonstelling blijkt onderdeel te zijn van PhArt, een wisselende groep kunstenaars die regelmatig tentoonstellingen maakt rond denkers en schrijvers. Deze keer is Franz Kafka het vertrekpunt.

Kort gezegd: De Kunst van het Zwemmen gaat uiteindelijk misschien minder over zwemmen dan je op basis van de titel zou verwachten. Het gaat over de menselijke ervaring van proberen, kunnen, falen, herinneren en opnieuw proberen. Kafka's gedachte wordt daarbij een spiegel waarin iedere kunstenaar zijn of haar eigen verhouding tot onzekerheid en het leven onderzoekt.